O modlitwie w tradycji karmelitańskiej (3)

-
     Bóg mieszka w naszej głębi, a jeżeli Go nie znajdujemy, to dlatego, że nas tam nie ma.
(...) Św. Jan od Krzyża woła: "O dusze stworzone dla tak wielkich rzeczy i do nich powołane! Co czynicie? Na czym się zatrzymujecie?" A więc jesteśmy stworzeni do wielkości. Każdy z nas urodził się do wielkości, został powołany do istnienia, aby w zażyły sposób uczestniczyć w życiu i miłości Boga. Tylko fałszywe poczucie duchowej skromności może podsunąć myśl, że nie wolno nam aspirować do czegoś tak wzniosłego. Sami siebie oszukujemy, jeżeli zadowalamy się w zamian małymi, wymiernymi gratyfikacjami, które posiadają bardziej bezpośredni urok.
(...) O co chodzi w modlitwie: o otwarcie się na rzeczywistość Boga dającego samego siebie.

Mary McCormack OCD "NA TEJ GÓRZE"

Znalezione obrazy dla zapytania ranek

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wpatrzeni w postać świętego proroka Eliasza (5)

-
Obraz
Boży zwycięzca "Następnie umocniony tym pożywieniem szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb." (1 Krl 19,8) Na pierwszy rzut oka można powiedzieć, że największe zwycięstwo Eliasza, to konfrontacja z pogańskimi prorokami na Karmelu. Okazało się jednak, że najważniejsza walka i zwycięstwo są jeszcze przed nim. Pobyt na pustyni był dla niego czasem doświadczenia kryzysu posłannictwa: zniechęcenia, rozczarowania, bezradności sięgających prośby o śmierć (1 Krl 19,3-4). W tym wydarzeniu nie został pozostawiony przez Boga, gdyż ten karmił go w cudowny sposób przez anioła 19,4-7). Następnie Eliasz ruszył przez pustynię w kierunku góry Horeb. Zwycięzca nad największą słabością - ufny Eliasz, pozwala, aby Bóg drogę Jego ucieczki w suptelny sposób zamienił w pielgrzymkę ku górze Horeb, ku wydarzeniu, które na nowo pomoże mu odkryć piękno Boga.   Fragment "Nowenny do św. Eliasza o dar męstwa w walce duchowej"
Czytaj więcej

Wpatrzeni w postać świetego proroka Eliasza (4)

-
Obraz
 Mąż pustyni "Ty, który ze śmierci wskrzesiłeś zmarłego i słowem Najwyższego wskrzesiłeś go z Szeolu." (Syr 48,5) W swojej drodze na pustynię Eliasz odwiedził potok Kerit i Sareptę. Oba miejsca były związane z zapowiedzianą Achabowi suszą. Nad potokiem karmiły go kruki, przynosząc chleb i mięso (1 Krl 17,3-7). Gdy źródło wody wyczerpało się, Eliasz udał się do Sarepty i zatrzymał u pewnej wdowy. Z tą miejscowością związane są dwa cuda proroka:pierwszym były niekończące się zapasy mąki i oliwy (1 Krl 1,8-16), a drugim wskrzeszenie syna wdowy (1 Krl 19,8). Najtrudniejszą ucieczką dla Eliasza był pobyt na pustyni po zwycięstwie z pogańskimi prorokami Baala, gdyż uciekał przed Izebel, która chciała go zabić. Jednak w najtrudniejszej sytuacji Bóg okazał swoją moc.  Fragment "Nowenny do św. Eliasza o dar męstwa w walce duchowej"
Czytaj więcej